مفهوم انتشار موج برگشتی توسط روش معکوس در حال توسعه است بطوریکه بتوان پارامترهای اکوستیکی بافت و مواد را با استفاده از اندازه گیری میدان صوتی برای یک فرستنده و گیرنده صوتی معلوم بدست آورد. تکنیک فوق متکی برای اندازه گیری حساسیت روش معکوس انتشار موج برگشتی بیان شده است که توسط آن می توان پارامترهای صوتی مدل را که حساسیت نسبتا ضعیفی دارند را برآورد کرد. مقاله حاضر بطور تئوریک نشان می دهد که حساسیت را می توان توسط یک فاکتور حساس و با استفاده از فرآیند تنظیم فاز اندازه گیری نمود. مقاله همچنین نشان می دهد که با افزایش فاکتور حساسیت، رزلوشن فضایی انرژی سیگنال موج برگشتی که در محل منبع معلوم متمرکز شده، افزایش می یابد. این نتایج منجر به تعریف معیاری بر اساس توزیع فضایی انرژی سیگنال اطراف محل منبع خواهد شد. معیار فو، بر اساس واریانس فضایی میدان فشار برگشتی در پنجره های اطراف محل منبع معلوم، فرموله می شود. استفاده از روش فوق منجر به تخمین پارامترهای انواع مدل اکوستیکی مانند برآورد عمق مواد، بافت، آب، سرعت تراکمی صوت در لایه ها و چگالی مینرال در نواحی الاستیک- اسفنجی خواهد شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: داده های آیرودینامیک می توانند در تشخیص افتراقی، ارزیابی و درمان مشکلات و اختلالات پیچیده ای مانند ندولهای تار صوتی، خیشومی شدگی، اختلالات تولیدی، صوت، حنجره ای، تنفسی و ریوی مورد استفاده قرار گیرند. هدف از انجام این مطالعه تعیین متوسط زمان آواسازی، حجم آواسازی و میزان جریان هوای خروجی و همچنین ارتباط بین این پارامترها در دو حالت تنفس طبیعی و عمیق می باشد.روش تحقیق: این پژوهش به صورت مقطعی بوده و به شیوه توصیفی تحلیلی بر روی 103 نفر شامل 67 مرد و 36 زن انجام پذیرفت. در این پژوهش با استفاده از یک ضبط صوت و میکروفن صدای افراد ضبط شده و زمان با استفاده از یک کرنومتر ثبت می گردید و بلندی صدا توسط VU meter کنترل می گردید و با استفاده از یک اسپیرومتر 9 لیتر حجم ریه و آواسازی هر فرد ثبت گردید. نهایتا داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون t-test و همبستگی پیرسون) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: بر حسب تفاوت شرایط تنفس طبیعی و عمیق، زمان و حجم آوسازی و میزان جریان هوا در حین تنفس عمیق به طور معنی داری بیشتر از تنفس طبیعی است (P<0.05). از سویی دیگر، با توجه به تفاوت جنسیتی بین افراد شرکت کننده در مطالعه بیشتر یافته ها به لحاظ آماری حاکی از تفاوت معنی داری در میانگین های زمان آواسازی، حجم آواسازی و میانگین جریان هوا بین زنان و مردان در حین تنفس طبیعی و عمیق بود (P<0.05). میانگین زمان های آواسازی واکه های /u/ و /i/ به لحاظ آماری معنی دار بوده و طولانی تر از واکه /a/ در حین تنفس طبیعی و عمیق بود (P<0.05). میانگین حجم آواسازی واکه /a/ به لحاظ آماری معنی دارتر و طولانی تر از واکه های /u/ و /i/ در حالت تنفس طبیعی بود (P<0.05).رابطه ای با همبستگی مثبت بین میانگین زمان آواسازی و حجم آواسازی و همچنین بین میانگین حجم آواسازی و میزان جریان هوا در هر دو حالت تنفس عادی و عمیق وجود داشت و از سویی دیگر رابطه ای با همبستگی منفی بین میانگین زمان آواسازی و میزان جریان هوا در هر دو حالت تنفس عادی و عمیق وجود داشت.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که زمان و حجم آوسازی و میزان جریان هوا در حین تنفس عمیق بسیار طولانی تر از تنفس عادی می باشد و میزان این پارامترها در مردان بیشتر از زنان بود.

اهداف: تأثیرات اختلال صوتی از فردی به فرد دیگرمتفاوت است؛ به طوری که شغل، محیط کار، زندگی و عکس العمل خانواده، متغیرهای تأثیرگذاری روی درک فرد از صوت خود به عنوان صوت مختل هستند. ﺗ ﺎ ﻛ ﻨ ﻮ ن ﺷ ﺎ ﺧ ﺺ ﻣ ﻌ ﻠ ﻮ ﻟ ﻴ ﺖ ﺻ وت به منظور مقایسه معلولیت صوتی در انواع اختلالات صوت به کار گرفته نشده است. با فرض این مسئله که ممکن است ﻛ ﻴ ﻔ ﻴ ﺖ زﻧ ﺪ ﮔ ﻲ در انواع اختلالات صوت، ﻣ ﺘ ﻔ ﺎ وت باشد و جنبه های مختلف فیزیکی، عاطفی و عملکردی (احساس مشکل بیشتر در آن حوزه و از دید بیمار) به صورت متفاوتی تحت تأثیر قرار گرفته باشد و با توجه به اینکه هر اختلالی، درمان متفاوتی دارد، انجام این مطالعه و اولویت بندی و ارائه درمان مناسب بر اساس نتایج به دست آمده (بهداشت صوتی، دست ورزی حنجره، صوت درمانی و ارجاع به متخصص های مربوط) ﺿ ﺮ وری به نظر می رسد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود که به صورت مقطعی انجام شد. ابتدا بر اساس تشخیص پزشک متخصص گوش و حلق و بینی و تصاویر استروبوسکوپی حنجره، وجود اختلال صوت تأیید شد. سپس آزمون شاخص معلولیت صوت در اختیار166 بیمار در محدوده سنی 18 تا60 سال که با روش دردسترس از کلینیک های خصوصی شهر تبریز انتخاب شده بودند، قرار گرفت و درباره چگونگی پاسخ به پرسش نامه برای هریک از بیماران توضیح داده شد. در تمام مدت، درمانگر در کنار بیمار حضور داشت تا به سؤالات احتمالی بیمار پاسخ دهد. آزمون شاخص معلولیت صوت شامل 30 سؤال و دارای سه ﺑ ﺨ ﺶ ﺟ ﺴ ﻤ ﻲ ، ﻋ ﺎ ﻃ ﻔ ﻲ و عملکردی اﺳ ﺖ . هرکدام از این زیر مقیاس ها شامل 10 سؤال است و هر سؤال در یک مقیاس ترتیبی نمره ای (لیکرت) سنجیده می شود که هر عدد نشان دهنده مقادیر متفاوتی است: صفر: هرگز، 1: تقریباً هرگز، 2: گاهی اوقات، 3: تقریباً همیشه، 4: همیشه. نمونه استروبوسکوپی بیماران را سه آسیب شناس گفتار و زبان تجزیه و تحلیل کردند و با اجماع نظر آسیب شناسان گفتار و زبان، طبق تقسیم بندی بون، نوع اختلال صوت افراد بر اساس دو طبقه بندی عملکردی و ساختاری مشخص شد. در مرحله بعدی مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. درنهایت، اطلاعات به دست آمده با نسخه 19 نرم افزار SPSS و با استفاده از روش های آماری میانگین، انحراف معیار و از طریق آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره بررسی شد. یافته ها: میزان معلولیت صوتی در گروه ساختاری، به صورت کلی و در بین مؤلفه های عملکردی، جسمی و عاطفی ازگروه عملکردی بیشتر است. طبق آزمون تک نمونه ای کالموگروف اسمیرنوف، نتایج نشان داد توزیع متغیرهای مطالعه شده در نمونه مطالعه شده عادی است (پیش فرض عادی بودن متغیرهای مطالعه شده) چراکه مقادیر Z در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین بر اساس آزمون باکس برای همگنی ماتریس های کوواریانس، همبستگی متغیرهای وابسته در گروه های مطالعه شده همگن است چراکه F محاسبه شده در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین طبق آزمون کرویت بارتلت برای بررسی پیش فرض همبستگی متعارف بین متغیرها، پیش شرط همبستگی متعارف بین متغیرها محقق شده است؛ چراکه خی دو محاسبه شده در سطح P<0/01 معنادار است؛ چراکه میزان میانگین گروه دوم (ساختاری) در مقایسه با گروه اول (عملکردی) بیشتر است و این تفاوت معنادار P<0/05 است. از سوی دیگر میانگین نمره افراد دارای معلولیت صوتی گروه ساختاری در بخش های جسمی و عاطفی نیز به ترتیب با 18/7 و 15/2 از افراد دارای معلولیت صوتی گروه عملکردی بیشتر و در سطح P<0/05 معنادار است. نتیجه گیری: معلولیت صوتی در گروه ساختاری نسبت به گروه عملکردی پایین تر است و باید درمان همه جانبه با تأکید بر بهبود جنبه های روان شناختی اختلالات صوت برای این بیماران صورت بگیرد.

مقدمه: به تازگی تولید حفره های آکوستیکی با اعمال تابش امواج فراصوتی به عنوان یک روش درمانی هدفمند مطرح شده است. مطالعات نشان می دهد که میزان القای حفره های آکوستیکی در تابش با دو یا چند فرکانس امواج فراصوتی، بیش از تابش تک فرکانس خواهد بود. در این مطالعه اثر تابش همزمان امواج فراصوتی 40 کیلوهرتز و فرکانس هارمونیک 1 مگاهرتز آن بر میزان القای حفره های آکوستیکی در مقایسه با تابش هر یک از فرکانس ها به تنهایی به روش ید دزیمتری مورد ارزیابی قرار گرفت.روش: در این مطالعه تاثیر پارامترهای با سطح تابش دهی کم تحت میدان های فراصوتی 1 مگاهرتز و 40 کیلوهرتز در مد منتشر با استفاده از روش دزیمتر شیمیایی ید مورد ارزیابی قرار گرفت. در پروتکل های مختلف تابش دهی، هر آزمایش 5 بار تکرار شد. برای مقایسه میزان جذب دزیمتر در پروتکل های تابشی مختلف از ANOVA و برای بررسی وابستگی بین پارامترهای تابش دهی امواج فراصوتی با میزان جذب در پروتکل های مختلف آزمون همبستگی Pearson و Linear regression استفاده شد.یافته ها: میزان جذب دزیمتر در مد تابش دهی پیوسته بیش از تابش در مد پالسی است (P<0.05). همچنین میان زمان و شدت تابش دهی فراصوتی بر اساس میزان جذب دزیمتر در حالت تابش تک فرکانس و تابش همزمان دو فرکانس، همبستگی معنی داری وجود داشت (P<0.05). در شرایط تابش پالسی و تحت چگالی انرژی ثابت، القای حفره سازی کمابیش ثابت می ماند (P>0.05). مدهای موثر با بیشترین حفره سازی اکوستیکی شامل حالت های تابش هم زمان الف) 1 مگاهرتز پیوسته و 40 کیلوهرتز پیوسته، ب) 1 مگاهرتز پیوسته و 40 کیلوهرتز پالسی با فاکتور کاری 80 درصد، ج) 1 مگاهرتز پالسی با فاکتور کاری 80 درصد و 40 کیلوهرتز پیوسته و د) 1 مگاهرتز پالسی با فاکتور کاری 80 درصد و 40 کیلوهرتز پالسی با فاکتور کاری 80 درصد بودند. این چهار مد تابش دهی بیش از سایر مدها در القای حفره سازی موثر بودند. در بین مدهای تابش دهی ترکیبی مختلف، اثر هم افزایی در تابش هم زمان 1 مگاهرتز پیوسته و 40 کیلوهرتز پیوسته (1.78 برابر) بیش از سایر ترکیبات تابش دهی در فرآیند افزایش پدیده حفره سازی حاصل شد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که ترکیب تابش هم زمان دو فرکانس در مقایسه با تابش تک فرکانس در افزایش فعالیت حفره سازی گذرا موثرتر است و موجب هم افزایی در القای حفره سازی آکوستیکی می شود. در این مطالعه پروتوکل منتخب جهت افزایش حفره سازی در روش های درمان هدفمند استخراج شد.

مقدمه: وزوز یا تینیتوس (Tinnitus) به عنوان یک پدیده ذهنی-شنوایی مطرح می شود که در آن فرد احساس شنیدن صدایی را می کند که منبع خارجی ندارد. حدود 10 تا 15 درصد از جمعیت بزرگسال، وزوز خود به خودی طولانی مدت را گزارش می کنند. مشکلات در درمان و وجود فرضیات زیاد در مورد وزوز و منشا آن، روش های مختلفی از درمان را نشان می دهد. از درمان های ذکر شده می توان به استفاده از تحریک صوتی و درمان های ورای صوتی اشاره نمود. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه تاثیرات تحریکات صوتی با تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی بر مهار وزوز بود. مواد و روش ها در این مطالعه مداخله ای، 21 بیمار مبتلا به وزوز ممتد که علت قابل درمانی برای وزوز آن ها به دست نیامده بود و مبتلا به افت شنوایی انتقالی و ضایعات ورای حلزونی نبودند، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و مورد بررسی قرار گرفتند. پس از ارزیابی های ادیولوژیک شامل ادیومتری، تمپانومتری، آزمون رفلکس عضله رکابی، آزمون زوال رفلکس عضله رکابی، پاسخ های شنوایی ساقه مغز، شاخصه های سایکواکوستیک وزوز متشکل از زیر و بمی، بلندی وزوز، پوشش پذیری، مقایسه میزان بلندی وزوز و مدت زمان وقفه باقی مانده (Residual inhibition یا RI) قبل و بعد از ارایه تحریک صوتی و تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها میانگین بلندی وزوز بر حسب دسی بل سطح احساس (dB Sensation level یا dBSL)، بعد از ارایه تحریک صوتی و تحریک انتقالی استخوانی ورای صوتی و تحریک صوتی، کاهش معنی داری را نشان نداد (080/0 = P). مقایسه میانگین بلندی وزوز بر حسب معیار قیاسی-دیداری بعد از ارایه تحریک انتقالی استخوانی ورای صوتی و تحریک صوتی، کاهش معنی داری نداشت (200/0 = P). افزایش معنی داری در میزان مدت زمان RI پس از ارایه تحریک ورای صوتی در مقابل تحریک صوتی مشاهده شد (001/0 = P). همچنین، قابلیت پوشش پذیری وزوز و نوع RI با استفاده از هر دو نوع تحریک، مستقل از نوع تحریک گزارش گردید (ضریب توافقی Kappa = 69/0). نتیجه گیری تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی در مهار وزوز نقش دارد که شاید به علت تاثیر آن بر بخش قاعده حلزون (که بیشترین احتمال ممکن وزوز در این بخش است)، منجر به میزان وقفه طولانی تری نسبت به تحریک صوتی می شود.

هدف: تحریک دگرسویی صوتی سیستم وابران، موجب مهار عملکرد سلول های مویی خارجی و کاهش دامنه گسیل های صوتی گوش می شود. در بررسی حاضر مقدار میانگین کاهش دامنه گسیل های صوتی برانگیخته با تن برست (TBEOAEs) فرکانس مرکزی 2000، 1000، 4000 هرتز با ارایه دگرسویی صوت خالص و نویز باریک باند با فرکانس مرکزی 1، 2، 4 کیلو هرتز در گوش راست افراد 19 تا 27 ساله تعیین شده است.روش بررسی: این مطالعه بر روی 37 نفر (15 مرد و 22 زن) با شنوایی طبیعی انجام شد. پس از تطابق سایکوآکوستیکی، بلندی نویز باریک باند با صوت خالص در 70dBHL در گوش چپ، پاسخ TBEOAEs با فرکانس مرکزی 1، 2 و 4 کیلو هرتز در گوش راست بدست آمد. سپس با ارایه دگرسویی صوت خالص 70 دسی بل و نویز باریک باند با بلندی معادل، دامنه TBEOAEs اندازه گیری شد.یافته ها: میانگین دامنه های TBEOAEs با فرکانس مرکزی 2، 1 و 4 کیلو هرتز با ارایه دگرسویی صوت خالص و نویز باریک باند کاهش نشان داد که کاهش نویز باریک باند در تمامی فرکانس ها بیشتر بود. همچنین میانگین دامنه ها در فرکانس های بالاتر کاهش کمتری نشان داد.نتیجه گیری: تحریک دگرسویی موجب کاهش دامنه TBEOAEs می شود و محرک دارای پهنای باند بیشتر، در ایجاد پدیده مهار دگرسویی کارآمدتر است. بنظر می رسد علاوه بر هماهنگی طیفی بین محرک تولید کننده گسیل های صوتی گوش و محرک دگرسویی، پهنای باند فرکانسی نیز در کاهش دامنه گسیل های صوتی گوش و ایجاد پدیده مهار نقش بسزایی دارد.

پارامترهای ژئومکانیکی سازند آسماری میدان نفتی رامشیر، جنوب غرب ایران و پیش بینی انتخاب مته استفاده گردد. سازند آسماری براساس پارامترهای مخزنی به هشت زون تقسیم شده، که در این میان زون های1، 2 و 3 (به طور عمده زون 2) تولیدی هستند. به منظور بررسی تغییرات سنگ شناسی مخزن آسماری، تعداد 300 مقطع نازک از چاه های شماره 4، 14 و 16 مطالعه شد. در مجموع 8 رخساره تشخیص داده شد: دولواستون، آهک رسی، وکستون/ پکستون، گرینستون، انیدریت، ماسه سنگ، شیل/مارن و شیل پیریتی. این رخساره های سنگی بر محیط رسوبی دلالت دارند که از دریای کم عمق، جزر و مدی و نیز لاگون تغییر می یابد. دولومیتی شدن، تبلورمجدد، میکرایتی شدن، پیریتی شدن و انحلال از جمله فرآیندهای دیاژنزی غالب هستند. تغییرات پارامترهای ژئومکانیکی متناسب با رخساره سنگی بوده، در تعیین تغییرات احتمالی ویژگی های مخزن و پتانسیل حفاری سازند می تواند مؤثر باشد. به طور کلی، این پارامترها با یکدیگر همخوانی داشته، نشان دهنده ناهمگنی مخزن بوده، بخش های بالایی دارای پتانسیل مخزنی بالاتری است.

فولاد SCM440 به دلیل ویژگی های قابل توجه بسیار، در صنعت به طور گسترده مورداستفاده قرار می گیرد. بااین وجود، این فولاد موجب ایجاد مشکلاتی از جمله ارتعاش و سایش می شود. به دنبال راه حل جایگزین با هزینه کمتر، فناوری کمینه میزان روان سازی (MQL) به عنوان مؤثرترین روش جایگزین مورداستفاده قرار می گیرد. در این راستا، سیگنال های امواج صوتی و ارتعاشات در نظارت بر فرسایش ابزار و زبری سطح مؤثر هستند. همچنین، عوامل نامطلوب در حین ماشین کاری به عنوان پارامتر در بررسی رفتار فرایند می توانند مورداستفاده قرار گیرند. بررسی پارامترهای مختلف با استناد به معادله رگرسیون، موجب فراهم شدن شرایطی جهت شناسایی ایرادات و نقاط ضعف در فرایند ماشین کاری می شود. از پارامترهای مؤثر جهت بهبود کیفیت و بهینه سازی فرایند تولید می توان استفاده کرد. نتایج تحلیل حساسیت انجام شده نشان دادند که نرخ تغذیه به عنوان پارامتر حساس در میزان زبری سطح و عمق برش به عنوان پارامتر حساس در میزان سایش لبه شناخته می شوند و بیشترین تأثیر را در کیفیت ماشین کاری دارند.